Gezinsbehandelaar Nicole begon 8 jaar geleden al bij Pro6. In de tussentijd nam ze een kijkje in een andere keuken, maar ze keerde toch weer terug. ‘Het systemisch werken is onmisbaar.’

“Ik werkte lang in de verslavingszorg. Ik moest daar echter stoppen met de systemische aanpak vanwege bezuinigingen. Ik vond dat ik daardoor mijn werk niet goed meer kon doen. Je kunt iemand wel behandelen, maar alles daaromheen heeft invloed en dat moet je meenemen. Ik ging dus op zoek naar een andere uitdaging en toen kwam ik Pro6 tegen.”

Alles was nieuw
“De collega’s, de ondersteuning en de visie spraken me aan. Het feit dat je mocht leren, dat je fouten mocht maken, dat we samen iets gingen ontwikkelen. Dat vond ik heel mooi. Alles was voor mij nieuw. Ik kende de jeugdhulpverlening niet. Ik moest alles leren. Dat ging gelijk op met de ontwikkeling en professionalisering van Pro6, waarbij bijvoorbeeld steeds meer opleidingsmogelijkheden kwamen.”

“Natuurlijk was het begin ook ingewikkeld. Ik werkte tot die tijd alleen maar met volwassenen en ging nu ook nog eens ambulant werken. Dat kende ik niet. In het begin fladderde ik alle kanten op. Ik leerde in die tijd dat ik open mag zijn: over dat ik iets ingewikkeld vind, dat ik ondersteuning nodig heb en die ook mag accepteren. Dat ik niet alles zelf uit hoef te zoeken. Je moet jezelf de kans geven om te groeien.”

Andere keuken
“Het beviel goed, maar toch ben ik tussendoor twee jaar weggeweest. Dat kwam door de reistijd. Ik ging dichter bij huis in een psychologensetting aan de slag als systeemtherapeutisch werker. Ik merkte echter dat ik daar niet op mijn plek zat. Ik zag hoe ouders hun kind brachten met het idee: mijn kind heeft een probleem, daar moet iets mee gebeuren. Zonder in de spiegel te kijken.”

“Ik sprak mijn onvrede uit bij de collega’s van Pro6 met wie ik nog contact had. Zij vroegen: ‘Waarom kom je dan niet terug?’ Dat deed ik. De reistijd is nog net zo lang, maar ik heb nu een andere mindset. Ik heb het elders geprobeerd, maar gemerkt dat ik bij Pro6 goed op mijn plek zit. Het is fijn dat collega’s elkaar hier respecteren zoals ze zijn, dat je goede en slechte dagen mag hebben en dat je dat met elkaar kan delen. Dat je kan ventileren als je een vervelend gesprek hebt gehad.”

“Ik zit in veel scheidingscasussen bij Pro6. Het uitdagende vind ik dat veel mensen vastzitten op hun gelijk en geen ruimte laten om meer dan dat te zien. Ik moet heel veel tools inzetten om die ruimte te creëren, psycho-educatie bijvoorbeeld. Uitleggen wat een scheiding doet met kinderen en volwassenen. Ik hoop dat ze uiteindelijk leren te reflecteren op zichzelf en durven te veranderen.”

De kracht van het systeem
“Het systemisch werken vind ik nog steeds heel waardevol. Alles heeft invloed op elkaar. Als mensen om jou heen niet weten waar je mee bezig bent of niet betrokken zijn, dan moet je van heel goeden huize komen om iets te veranderen. Wij werken met kinderen en gezinnen, die zijn onlosmakelijk aan elkaar verbonden. Als je systemisch werkt, kom je erachter wat er speelt in het gezin. Bijvoorbeeld dat de communicatie niet goed is. Dat heeft allemaal invloed op het kind en diens gedrag.”

“Een mooi voorbeeld vind ik dat van een jongen van 15 jaar. Hij werd aangemeld omdat hij zich afzonderde, ook op school. Uit de gesprekken met hem en zijn ouders bleek dat de ouders met regelmaat ruzie hadden, ieder op zijn eigen eilandje leefde en er weinig connectie was tussen de gezinsleden onderling. De ouders spraken niet met hem, ze aten apart van elkaar. Ze dachten: waarom wil hij nooit praten? Hij zit alleen maar op zijn kamer. Uiteindelijk benoemde hij tegenover zijn ouders dat hij zich niet gezien voelde. Dat heeft een hoop veranderd. Hij werd weer gezien, vader en zoon gingen weer samen dingen doen. Hij werd daardoor spraakzamer, vrolijker en durfde zijn mening te uiten.”

“Hier ging natuurlijk een lang traject aan vooraf, maar dit symboliseert wel waarom ik mijn werk mooi vind. Je hebt de kans om gezinnen, ouders, kinderen een klein beetje te ontwarren uit de ellende waarin ze vastzitten. Ik ben er niet per se om alles op te lossen, maar wel om een bijdrage te leveren waarmee een gezin weer verder kan.”